ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΔΙΟΝΥΣΟΣ

ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΡΧΕΔΗΜΟΥ ΝΥΜΦΟΛΗΠΤΟΥ

Σπήλαιο Νυμφολήπτου ή Αρχέδημου

Στον Υμηττό φιλοξενείται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σπήλαια του ελλαδικού χώρου. Πρόκειται για το σπήλαιο του Νυμφολήπτου ή Αρχέδημου. Βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Βάρης σε υψόμετρο 270 μ.

Το σπήλαιο έχει μεγάλη αρχαιολογική αξία γιατί είναι, ίσος, το μοναδικό στην Ελλάδα που έχει σκαλισμένα αγάλματα στο εσωτερικό του. Τον 5ο π.Χ αιώνα ο γλύπτης Αρχέδημος από τη Θήρα εγκαταστάθηκε στο σπήλαιο και το μετέτρεψε σε τόπο λατρείας των Νυμφών , του Πάνα και του Απόλλωνα.

Επάνω στους σταλακτικούς όγκους του σπηλαίου είναι σκαλισμένη μια σκαλισμένη θεότητα (πιθανός η Ήρα) όπου αφαιρέθηκε από ΄΄ φιλέλληνες περιηγητές ΄΄ και σήμερα διακρίνεται μόνον ο θρόνος. Στην είσοδο της σπηλιάς αναπαρίσταται ο ίδιος ο Αρχέδημος να κρατά μια σμίλη και σφύρα. Επίσης υπάρχουν πολλές θέσεις για αναθήματα καθώς και επιγραφές.

Παραλία Σελίνιτσα Γύθειο

Παράλιο Άστρος-Το Κάστρο των Ζαφειρόπουλων

Στη κορυφή του λόφου Νησί του Παραλίου Άστρους στέκεται ο ακοίμητος φρουρός του Αργολικού κόλπου το Κάστρο των Ζαφειρόπουλων, βιγλάτορας του Μυρτώου πελάγους και της οροσειράς του Πάρνωνα, η κορωνίδα του τόπου.

Η παρουσία του ξεκινά από το Τείχος των Αιγινητών το 424 π.χ., η οχυρωματική θέση του έδινε δυνατότητα οπτικής επαφής και φυσικά επικοινωνίας με φωτιές (φρυκτωρίες) με την Ακρόπολη των Μυκηνών, το κάστρο της Ωριάς που βρίσκεται σε λόφο ΝΑ από το Ξεροκάμπι και με το κάστρο Οριώντα ή Ρέοντα στα Δ του Τυρού πλησίον της Παλαιοχώρας. Ανακατασκευάζεται και παίρνει το όνομα «Castello della estella» (estella σημαίνει Άστρο) το 1256 μ.Χ. από τον Γουλιέλμο Βιλεαρδουίνο την εποχή της Φραγκοκρατίας στο Μοριά, όπου και διέμενε ο Ενετός διοικητής της περιοχής.

Στις αρχές της επανάστασης του 1821 επιστρέφουν από το εξωτερικό οι 3 αδελφοί Ζαφειρόπουλου, ο Παναγιώτης επονομαζόμενος και «Άκουρος» επειδή είχε ορκιστεί να μην κόψει τα γένια και τα μαλλιά του πριν ελευθερωθεί η Πατρίδα, ο Κωνσταντίνος και ο Ιωάννης, φλογεροί πατριώτες μόλις μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία επέστρεψαν στο τόπο τους να δώσουν τον –νυν υπέρ πάντων αγώνα-. Ο μετέπειτα θρυλικός Στρατηγός «Άκουρος» ιδιοφυής και οξυδερκής πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης του τόπου, στρατιωτικός-πολιτικός διοικητής της επαρχίας Αγίου Πέτρου (σημερινοί Δήμοι Βόρειας και Νότιας Κυνουρίας), συλλαμβάνει την ιδέα να ξαναφτιάξει εκ θεμελίων το «Castello della estella» του Γουλιέλμου Βιλεαρδουίνου και πράγματι αρχίζει να το κατασκευάζει το 1824 με έξοδα της οικογενείας του, διαβλέποντας τον κίνδυνο που διέτρεχε η περιοχή από τον Ιμπραήμ και τους Αιγυπτίους του.

Το μεγαλείο της οικογένειας Ζαφειρόπουλου ήταν ότι το φρούριο συνέχισε να κατασκευάζεται και μετά την αιχμαλωσία των δύο αδελφών, του Παναγιώτη και στη συνέχεια του Κωνσταντίνου το 1825 στη μάχη στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας, από τον τρίτο αδελφό της οικογένειας τον Ιωάννη και περατώθηκε το 1826 ταυτόχρονα σχεδόν με την απελευθέρωση των δύο προαναφερόμενων αδελφών με ανταλλαγή αιχμαλώτων (με τους Σεχνιτσίπ -γιούς πλούσιου Τούρκου της Τριπολιτσάς-).

Το κάστρο είναι τετράπλευρο αμυντικό συγκρότημα με πύργους, έχει 3 κατοικίες που καθεμία αντιστοιχεί στα αδέλφια Ζαφειρόπουλου και είναι δείγμα αρχιτεκτονικής της αντίστοιχης περιόδου.

*Το φρούριο στη μεγάλη στιγμή της ιστορίας του αντιμετώπισε 8.000 στρατό του Ιμπραήμ στις 5-6 Αυγούστου 1826, που υπό τον Σουλεϊμάν Πασά είχαν έρθει να καταστρέψουν την περιοχή. Οι αμυνόμενοι έγκλειστοι του Κάστρου υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου «Άκουρου» , αμύνθηκαν ηρωικά -υπέρ βωμών και εστιών- και αντεπετέθηκαν στη πεδιάδα προ του φρουρίου αναγκάζοντας τα Αιγυπτιακά στρατεύματα σε υποχώρηση (-λυσσών ο Ιμπραήμ για την αποτυχία του- όπως περιγράφει ο ιστορικός Σπηλιάδης), δίνοντας ελπίδα στο απογοητευμένο Έθνος και σωτηρία στον κατατρεγμένο πληθυσμό της περιοχής . Κατά τον Κολοκοτρώνη το Κάστρο των Ζαφειρόπουλων έμεινε το μόνο άπαρτο στη Πελοπόννησο και αυτή ήταν η πρώτη νίκη των Ελληνικών στρατευμάτων εναντίον του Ιμπραήμ*.

Πηγή κείμενο:www.astrosparalio.gr

Τιμή και δόξα στους Τάσο Ισαάκ, Σολωμό Σολωμού

Ν.ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ & ΑΠΟΡΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ-ΕΓΩ ΔΗΛΩΝΩ ΜΑΘΗΤΗΣ

Πύργος Λιάδας Mαρκόπουλο

Είναι ο δεύτερος Φράγκικος πύργος - βίγλα στην περιοχή του Μαρκοπούλου, κτισμένος από τους Βουργούνδιους Ντέ λα Ρός στην κορυφή του λόφου της Λιάδας.
Βρίσκεται στα ανατολικά του οικισμού του Ντάγλα , στην κτηματική περιφέρεια
του οποίου ανήκει .
Είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, χωρίς όμως τις πολεμίστρες του, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σαν οικοδομικό υλικό από κάποιους ασυνείδητους, τον προηγούμενο αιώνα

πηγή κείμενο www.markopoulo.gr

Άγιος Ταξιάρχης Μαρκόπουλο

Βρίσκεται δυτικά του λόφου της Λιάδας και ανατολικά του οικισμού Ντάγλα, λίγο έξω από το Μαρκόπουλο.
Ο Ναός ανήκει στον τύπο του ελεύθερου σταυρού με τρούλο στον οποίο έγινε προσθήκη σε υστερότερη εποχή. Ο αρχικός ναός κτίστηκε με αρχαίο οικοδομικό υλικό στα τέλη του 12ου και αρχές του 13ου μ.Χ. αιώνα. Ιστορήθηκε με εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες. Μερικές απ΄ αυτές σώζονται στον τρούλο
και στο Ιερό Βήμα (Πλατυτέρα και Ιεράρχες ) ενώ κάποιες άλλες επιζωγραφίστηκαν σε μεταγενέστερες εποχές.

Πηγή κείμενο:www.markopoulo.gr

Ερείπια εκκλησίας στον Υμηττό

ΟΙ ΙΠΠΕΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ Ν.ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΒΑΡΑΜΠΑ

Ανικει στον τυπο του μονοκλιτου ελευθερου σταυρου με οκταγωνικο τρουλο.
Κτιστηκε τον 12 μΧ αιωνα με αρχαιο οικοδομικο υλικο και συμφωνα με το
πλινθοπερικλειστο συστημα. Διασωζονται ελαχιστες τοιχογραφιες των αρχων
του 15 αιωνος οπως η μεγαλη παρασταση της σταυρωσεως στο δυτικο τυμπανο
των τελων του 18 αιωνος, οπως η Πλατυρα και οι Συλλειτουργουντες Ιεραρχες
στη κογχη του Ιερου και ο Αγιος Αντωνιος καθως και του δευτερου ημισεως του
19 αιωνος οπως οι εικονες του τεμπλου.

Ο ΦΡΑΓΚΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΡΑΥΡΩΝΑΣ

Είναι ένα από τα ελάχιστα οχυρωματικά έργα που η Φραγκοκρατία κληροδότησε στα Μεσόγεια.
Ήταν ένα είδος μοναχικής βίγλας που είχε σαν σκοπό τη μετάδοση μηνυμάτων με τη χρήση καπνού την μέρα και φωτιάς τη νύχτα..
Κάθε πύργος -βίγλα (αντίστοιχος της βυζαντινής φρυκτωρίας ) βρισκόταν σε οπτική επαφή με τον προηγούμενο του πύργο -βίγλα, καθώς και με τον επόμενό του.
Με αυτό τον τρόπο, από πύργο σε πύργο το μήνυμα έφτανε ταχύτατα στον προορισμό του.
Εννοείται ότι η φωτιά που έφτιαχνε τον καπνό για την ημέρα και τις φλόγες για τη νύχτα αναβόταν από το Βιγλάτορα στην ταράτσα του πύργου .
Λέγεται πώς αρκούσε μια ώρα για να φτάσει το μήνυμα από τα παράλια της Ασίας στα παράλια της Ευρώπης .
Ο πύργος της Βραώνας καθώς και ο ομόλογός του της Λιάδας χρησιμοποιούντο για την ειδοποίηση των κατοίκων της περιοχής, για την εμφάνιση πειρατών .
Η τοπική παράδοση θέλει τον πύργο της Βραώνας Ενετικό, κτισμένο δηλαδή μεταξύ των ετών 1394 -1405, ενώ τον συνδέει και με μια δακρύβρεκτη ιστορία σχετικά με την τύχη του παλικαριού που τον έκτισε.
Οι αρχαιολογικές όμως έρευνες αποδίδουν την κατασκευή του μάλλον στους Βουργουνδίους Ντε Λα Ρος (1204 -1311) εκατό και πλέον χρόνια πρίν.

Πηγη. www.markopoulo.gr